اصول فنی و ویژگی های سیستم های آب خالص آزمایشگاهی

چکیده: سیستم‌های آب خالص آزمایشگاهی معمولاً برای تولید{0}آب با خلوص بالا استفاده می‌شوند. آب با خلوص بالا در درجه اول به آبی اطلاق می‌شود که محیط‌های رسانا، گازهای{3} جدا نشده، کلوئیدها و مواد آلی (از جمله باکتری‌ها) را به طور کامل حذف کرده است. آب فوق خالص نوعی آب با خلوص بالا-است که تقریباً به طور کامل محیط های رسانا، گازهای{6} جدا نشده، کلوئیدها و مواد آلی (از جمله باکتری ها) را حذف می کند. رسانایی آن معمولاً 0.1 تا 0.055 μS/cm، مقاومت (25 درجه) > 10*106 O/cr و محتوای نمک 0.1 میلی گرم در لیتر است. آب خالص ایده آل (از لحاظ نظری) دارای رسانایی 0.055 μS/cm و مقاومت 18.3 x 106 Ω/cm است.

اصول فنی سیستم های آب خالص آزمایشگاهی:

این سیستم با استفاده از فناوری‌های پیشرفته اسمز معکوس و تبادل یونی، و کنترل شده توسط یک برنامه ریز رایانه، به‌طور خودکار داده‌های کیفیت آب را برای به دست آوردن آب خروجی با کیفیت- نمایش می‌دهد. مقاومت خروجی معمولاً می تواند به 18 میلی آمپر بر سانتی متر برسد. قطعات شامل پمپ تقویت کننده، مرطوب کننده الکترومغناطیسی، رزین تبادل یونی با ظرفیت بالا، غشای اسمز معکوس RO، کارتریج های فیلتر، اتصالات لوله، اجزای کنترل و لامپ های فرابنفش است.

اصل اسمز معکوس اعمال فشار بیشتر از فشار اسمزی طبیعی به سمت آب خام است که باعث می‌شود مولکول‌های آب از سمت-با غلظت بالا به سمت{1}}کم غلظت نفوذ کنند. از آنجایی که اندازه منافذ غشای اسمز معکوس صدها برابر کوچکتر از ویروس ها و باکتری ها و یا حتی چندین برابر کوچکتر است، بیماری های مختلف، باکتری ها، فلزات سنگین، جامدات محلول، آلاینده های آلی، یون های کلسیم و منیزیم نمی توانند برای تصفیه از غشای اسمز معکوس عبور کنند.